ตื่นเช้าอีกแล้ว^^ตอนนี้06.18 หิวจังช่วงนี้ไม่ได้เจอพี่หนึ่งเลย-*-เซ็งมาก แต่ก็ดีแล้วไม่รู้นะเมื่อก่อนอยากเจอมากแต่ตอนนี้ไม่อยากเจอยังไง ไม่รู้ ก็รู้นะว่าพบคบสุดท้ายมันจะเบื่อ เซ็งอย่างนี้ วันนี้เราจะลง เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง   อยากให้ทุกคนอ่านมากแต่เราก็ขี้เกียดพิมพ์นิดๆๆนะ ไปอ่านกันดีกว่านะ เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ..................................... ไม่มีคำว่า..สายเกินไป...สำหรับชีวิต หากเรายังคิดจะเริ่มใหม่...อะไรก็ไม่สาย ความล้มเหลว..คือสิ่งที่น่ากลัว ไม่มีใครในโลกที่อยากพบกับความล้มเหลว และคนที่ได้พบแล้ว ก็ไม่อยากจะพบมันอีก แต่เราจะหลีกเลี่ยงมันได้อย่างไร เมื่อมันก็คือ คำตอบหนึ่งของชีวิตเช่นกัน ทุกครั้งที่เราเริ่มต้นทำอะไร ก็มีสองคำตอบรออยู่ คือสำหรับกับล้มเหลว เหมือนเราเอาเลขหนึ่งไปบวกกับเลขสอง คนที่หวังไว้สอง...ก็จะถือว่าสำเร็จคาด คนที่หวังไว้สาม...ก็จะถือว่าสำเร็จ ส่วนคนที่หวังไว้สี่..ก็จะถือว่าล้มเหลว   ความสำเร็จจะยิ่งใหญ่เพียงใด หรือความล้มเหลวจะเลวร้ายแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่ที่คาดหวังของเราทั้งนั้น คนบางคนที่หวังไว้อย่างพอดี มีเผื่อใจไว้บ้าง เมื่อพบกับความล้มเหลวก็ลุกขึ้นสู้ใหม่ได้ทันที ต่างกับคนที่หวังไว้มาก ก็จะเสียเวลาคร่ำครวญร้องนานหน่อย แต่ในที่สุดเมื่อร้องพอแล้ว.... ก็จะรู้ตัวเองว่าถึงเวลาเริ่มใหม่อีกครั้ง แต่คนที่น่าห่วงที่สุด.... คือคนที่หวังไว้ว่าจะไม่มีพบกับความล้มเหลวเลย ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ ชีวิตนี้หยิบจับทำอะไรตั้งหลายอย่าง มันต้องมีบ้างที่ล้มเหลวสักครั้ง แต่เมื่อไม่รู้จักเผื่อใจก็ต้องเจ็บจนหมดกำใจไปตามระเบียบ   แต่ไม่ว่าตอนนี้เราเจ็บในลักษณะไหนก็ตาม จงลุกขึ้นมาเถอะ แล้วตั้งต้นใหม่อีกครั้ง ไม่มีอะไรที่สายเกินไปหรอก ชีวิตยังรอเราอยู่ เริ่มเถอะ...   อย่ากลัวเลยความล้มเหลว การนั่งเฉยๆ นี่แหละ..คือความล้มเหลวของจริง   พิมพ์จบแล้ว^___________^ ตอนนี้เวลา06.59 ไปหาไรกินดีกว่า บ๊ายบาย ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเม้นให้นะคะ