ยะโฮ วันนี้ตื่นตอน06.00ตรงเวลาไหม^^

ไม่รู้จะทำไรดีอะก็เลยมาเขียนไดดีกว่านะ

วันนี้ช่ามาลง เมื่อต้องอยู่คนเดียวอีกครั้ง

อันนี้มีสาระมากเพราะมันเกื่ยวกับความรักและชีวิตประจำวันเลยนะ

ไปอ่านดีกว่าช่ายิ่งขี้เกียดพิมพ์ go go

เมื่อต้องอยู่คนเดียวอีกครั้ง

......................................................

เปิดประตูต้อนรับเช้าวันใหม่ด้วยใจเข้มแข็ง...

ถึงแม้ไม่มีเขาแล้ว..แต่ชีวิตเราก็ยังมีค่าเหมือนเดิม

ในแต่ละนาทีที่โลกหมุนไป

สิ่งต่างๆก็ล้วนหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันตามกาลเวลา

ความสุขผ่านเข้ามาเพียงให้เราได้ชื่นชมมันไปชั่วคราว

จากนั้นก็ได้เวลาที่ความทุกข์จะหมุนเวียนมาทำหน้าที่ของมันบ้าง

สิ่งดีๆที่เคยปราฎขึ้นในชีวิตเรา อาจกลับกลายเป็นความว่างเปล่า

ขณะที่สิ่งร้ายๆก็ตามเข้ามาทดแทนอย่างไม่รีรอ

ไม่เว้นแม้แต่คนของความรัก...

ที่เราเคยเฝ้าจับกุมมือของเขาไว้อย่างแหนหวง

แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่งที่เขาต้องเดิมแยกทางจากเราไป

ก็คงไม่มีอะไรที่หยุดเขาไว้ได้

และสำหรับเรา..ก็คงเหลือเพียงแค่ความทรงจำไว้ให้นึกถึงเท่านั้น

หยุดร้องไห้เถอะ...ถึงร้องไปก็คงไม่ช่วยให้มีอะไรดีขึ้น

วันคืออันสวยงามที่ได้ผ่านพ้มไปแล้ว

คงไม่มีวันย้อนคืนกลับมาได้อีก

แต่วันคืนที่ยังเหลือต่อไปจากนี้

ยังคงเฝ้ารอให้เราแต่งแต้ม เติมสีสันที่งดงามให้กับมัน

ลบลืมความเจ็บช้ำให้หมดสิ้นไปจากใจ

แล้วมีความสุขกับการได้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้งเถอะ

นานแค่ไหนแล้ว..ที่เราได้แต่เก็บซ่อนตัว

อยู่ในโลกแห่งความรักที่แสนอ้างว้าง เปลี่ยวเหงา

นานแค่ไหนแล้ว..ที่เราได้หลงลืมความเป็นตัวตนของเรา

ตัวตนที่แท้จิงที่เรารักและภาคภูมิใจกับมันที่สุด

ตัวตนที่เข้มแข็งซึ่งเคยเดิมทางโลดแล่นไปรอบโลกแห่งความจริง

อย่างเริงร่าและไม่เกรงกลัวต่ออะไร

นานแค่ไหนแล้ว..ที่เรากลายเป็นคนอ่อนแอโดยที่ไม่รู้ตัว

คงถึงเวลาแล้ว..ที่เราจะได้กลับมาเดิมบนเส้นทางชีวิตที่เป็นของตัวเองเสียที

เมื่อต้องอยู่คนเดียว...อีกครั้ง

ก็จงอยู่ให้ได้..อย่างมีความสุขที่สุด

เย้เย้พิมพ์จบแล้วดีใจจัง^_________^

ตอนนี้รู้สึกร้อนมากมากเลยหิวด้วยอะ-*-

ไปหาอะไรกินดีกว่าไปและนะไป

ไปโทรหาที่รักดีกว่าเพราะมันตื่นแล้ว

บ๊ายบาย.....

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเม้นให้และโหวดให้นะคะ

วันนี้ใส่เพลงนะ